Depresja jest często występującą chorobą . Od 2% do 4% mieszkańców Europy cierpi obecnie na depresję . Oznacza to,że w Polsce ok. 1 mln osób wykazuje kliniczne objawy tej choroby . Ocenia się także , że 25 % populacji zachoruje na depresję w jakimś okresie życia.

Choroba ta dotyka tak wielu ludzi ,że ogromna większość z nas już zetknęła się lub zetknie z osobą, u której występuje depresja w rodzinie , w pracy , czy w kręgu przyjaciół . Z tego powodu depresja dotyczy nas wszystkich .

Aby zrozumieć istotę depresji jako choroby ważne jest odróżnienie jej od naturalnego smutku oraz „ reakcji żałoby”, która wystapić może po utracie kogoś bliskiego. W pewnych okresach życia każdy może odczuwać smutek . Życie wydaje się wtedy przygnębiające i ciężkie , a przyszłość wygląda beznadziejnie . Odczuwanie smutku i melancholii jest naturalną reakcją na niepowodzenia życiowe lub stratę . Uczucie smutku nie jest zatem chorobą . Smutek i złe nastroje w końcu ustapią. Czasami wystarczy wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół .

Inaczej jest z depresją , depresja jest poważną chorobą, w której przygnębienie staje się długotrwałe ( trwa min. dwa tygodnie) i niezależne od okoliczności .

Typowe objawy depersji:

• nastrój obniżony utrzymujący się przez większą część dnia nie podlegający wpływowi wydarzeń zewnętrznych ,
• utrata zainteresowań lub zadowolenia w zakresie aktywności, które zwykle sprawiają przyjemność ,
• zmniejszona energia lub zwiększona męczliwość,
• spadek zaufania lub szacunku do siebie ,
• nieracjonalne poczucie wyrzutów sumienia lub nadmiernej a nieuzasadnionej winy ,
• nawracające mysli o śmierci lub samobójstwie , albo jakiekolwiek zachowania samobójcze, 
• skargi na zmniejszoną zdolność myślenia lub skupienia się , albo jej przejawy takie jak niezdecydowanie lub wahanie się,
• zmiany w zakresie aktywności psychoruchowej w postaci pobudzenia lub zahamowania 
• zaburzenia snu wszelkiego typu ( np. wczesne poranne wybudzanie),
• zmiany apetytu.

Różne postacie depresji:

Depresja zimowa

Od dawna wiadomo,że światło odgrywa ważną rolę w regulacji naszego nastroju . Zjawisko to odczuwają szczególnie mieszkańcy półkuli pólnocnej . Już dawno odkryto , że niewystarczająca ilość docierającego do nas światła może być przyczyną pojawienie się pewnej odmiany depresji. W latach 80-tych , tę nietypową postać depresji nazwano depresją zimową lub depersją sezonową. Na zimową depresje chorują przede wszystkim kobiety ( 80%). Choroba ta pojawia się we wczesnym okresie życia .

Objawy

• przygnębienie, zły nastrój,
• szybkie męczenie się , mniejsza ilość energii niż w okresie letnim, 
• zwiększona potrzeba snu,
• zwiększony apetyt , przede wszystkim na żywność zawierającą węglowodany ( chleb, makaron, ryż, słodycze)

Jeśli depresja zimowa nie jest leczona to objawy będą się utrzymywać do wiosny . Oznacza to,że pod względem umysłowym i społecznym funkcjonujesz przez kilka miesięcy poniżej swoich zwykłuch możliwości.

Depresja poporodowa

Od 20-40% kobiet po porodzie odczuwa zaburzenia równowagi emocjonalnej . Po urodzeniu dziecka organizm oraz psychika matki muszą się przystosować do całkowicie nowej sytuacji . W wyniku tego pojawić się może nadmierna wrażliwość i płaczliwość . Towarzyszy temu poczucie smutku lub nieszczęścia i wrażenie , że osoby bliskie nie udzielają pomocy i wsparcia. Stan taki może trwać kilka dni. U jednej kobiet na dziesięć może się on rozwinąć w depresję , która musi być leczona . W stanie depersji poporodowej kobiety mają trudności w opiece nad dzieckiem oraz nawiązaniem z nim właściwych związków emocjonalnych . Z tego powodu pojawiają sie wyrzuty sumienia, które w konsekwencji przyczyniać się mogą do przedłużania depresji. Dlatego ważne jest ,aby leczenie depresji poporodowej rozpocząć szybko.


Depresja agitowana

Ta postać depresji cechuje się przygnębieniem , ale nie występuje bierność czy brak energii. Oto niektóre z objawów depersji agitowanej:

• niepokój, zniecierpliwienie, niemożność uspokojenia się ,
• trudność w dokładnym opisaniu rodzaju cierpienia,
• trudność w określeniu aktualnych potrzeb,
• w ciężkich przypadkach występuje niepokój ruchowy, chorzy chodzą z miejsca na miejsce, wykonują nerwowe ruchy, ciężko wzdychają i przez cały czas powtarzają,że jest im źle. 

Depresja maskowana

Nie zawsze objawem depresji musi być obniżony nastrój. Depresja może się kryć pod maską innych objawów, takich jak:

• zmęczenie, 
• ból głowy,
• bóle mięśni,
• ból żołądka i niestrawności

Męska depresja

Wiele osób uważa, że istnieje postać depresji, która dotyka szczególnie mężczyzn w średnim wieku. Objawy tej choroby to przede wszystkim uczucie pustki i wypalenia , poddenerwowanie, frustracja, agresja ( czasem czynna), zniecierpliwienie i uzależnienie od alkoholu.


Dystymia

Dystymia to stan , który nie jest depresją w pełnym tego słowa znaczeniu . Ale przeciągającym się ( czasem przez całe życie ) uczuciem smutku. W dystymii nastrój chorego w porównaniu z innymi ludźmi jest gorszy, wszystko wydaje się trudne, często ponure.

Depresja w przebiegu chorób somatycznych

Jeżeli cierpisz na jakąś chorobę i zachorujesz na kolejną , to ta druga choroba nazywana jest towarzyszącą . Nie jest to pogorszenie pierwotnej choroby; nowe zaburzenie dołącza się do tego , na które już cierpisz. Każde poważne lub przeciągające się schorzenie somatyczne, zwiększa ryzyko wystąpienia depresji. Najnowsze badania wskazują ,że niezwykle ważne jest leczenie depresji współwystępujacej z poważnym schorzeniem somatycznym . Spośród chorób somatycznych najczęściej współwystępujacych z depresja wymienia się :
-choroby nowotworowe,
-choroby naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu),
-choroba Parkinsona,
-stwardnienie rozsiane,
-choroby tarczycy.


Leczenie depresji :

Istnieją dwa główne sposoby leczenia depresji : stosowanie leków przeciwdepresyjnych oraz psychoterapia. Stwierdzono,że najlepszy efekt leczniczy wiąże się z jednoczesnym zastosowanim obu tych metod. Leki przeciwdepresyjne zapewniają szybką ulgę i są niezbędne w przypadku ciężkiej lub trwającej przez długi czas depersji. Niezależnie od rodzaju leku efekt terapii obserwuje się najwcześniej po ok. 2 tygodniach. W czasie depresji dochodzi do specyficznych zmian biochemicznych , a leki przeciwdepresyjne prawdopodobnie działają poprzez przywracanie równowagi biochemicznej. Należy pamiętać o pewnych właściwościach wspólnych dla leków przeciwdepresyjnych:

jeśli działanie leków przeciwdepresyjnych jest skuteczne , nie powinno się ich odstawiać przed upływem kilku miesięcy (zwykle sześciu), ponieważ może dojść do szybkiego nawrotu depresji.

bardzo skutecznie łagodzą objawy depresji, 

ich działanie jest powolne; ustąpienie problemów związanych ze snem i zmniejszenie napięcia można odczuć już od pierwszych dni ich stosowania ; poprawa w zakresie innych objawów pojawia się po około 2 tygodniach,

nie powodują uzależnienia ,

nie są lekami uspokajającymi , efekt ich działania nie występuje po kilku minutach od przyjęcia , a także nie zanika po kilku tygodniach stosowania , jak to się dzieje w przypadku leków uspokajających

niezależnie od tego skutecznie zapobiegaja objawom lęku : przy codziennym zazywaniu leków przeciwdepresyjnych ostre objawy lęku występują rzadziej lub mogą nawet ustąpić.